العلامة الحلي ( شارح ومترجم : على محمدى )

352

شرح كشف المراد ( فارسى )

نفرستد آن كار حسن دارد و . . . به عقيدهء ما مبناى اين سخنان باطل است و ما در بخش سوم خداشناسى در رابطه با افعال الهى از اين سخن تفصيلا جواب داديم و نيازى به تكرار نيست . 2 - معتزله مىگويند : بر خداوند حكيم واجب است كه پيامبرانى را براى سعادت بندگانش بفرستد و متكلمين اماميه نيز همين عقيده را پذيرفته‌اند و براى اثبات آن برهان آورده‌اند : بيان اجمالى برهان : ارسال رسل لطف است . « صغرى » و هر لطفى بر خدا واجب است . « كبرى » پس ارسال رسل بر خدا واجب است . « نتيجه » امّا اثبات صغرى : لطف آنست كه مقرب عبد بسوى طاعت و مبعد وى از معصيت باشد و ارسال رسل از مصاديق كامل اين معنا است زيرا ترديدى نيست در اينكه انبياء عظام در جامعه با گفتار و رفتار و كردار پسنديده و با وعده‌ها و وعيدهايشان موجب مىشوند كه انسانها ره طاعت بپيمايند و از منجلاب معاصى دور گردند پس وجود انبياء از الطاف جليه الهى است . و امّا اثبات كبرى : سابقا در مسأله دوازدهم فصل سوم خداشناسى يعنى افعال خدا بيان شد كه هر لطفى بر خداوند واجب است و برهان هم اقامه شد پس اعاده نمىكنيم . و امّا بيان تفصيلى : « در كتاب اين بيان ذكر شده » اين بيان سه مرحله دارد تا به نتيجه مىرسد : 1 - تكاليف شرعيه الطافى هستند در تكاليف عقليه . « صغرى » و الطاف بر خدا واجبند . « كبرى » پس تكاليف شرعيه بر خدا واجبند . « نتيجه »